Sebas van den Brink - grafisch ontwerp, vormgeving, video/animatie, illustratie

Eens een ervaring opdoen.

Als je het woord reiziger in de Van Dale zou opzoeken, komt mijn naam in de omschrijving zeker niet voor. Ja, misschien als het tegenovergestelde. “Die man is een sebassener.” Iemand die nooit of erg weinig reist en van de wereld ziet. Dat ben ik. Het heeft wel een reden; weinig geld, gebroken gezin en een rijke fantasie. Ik ben ook niet nergens geweest. Ik heb Londen (een weekje) gezien, Berlijn (3 dagen) en Legoland (toen ik 9 was).

Maandag ga ik naar Amsterdam. Nou niet bepaald ver weg of vreemd, maar voor zo’n huismus als ik toch wel een hele stap. Ik ga er namelijk 3 maanden naartoe voor een stage. Er zijn meerdere redenen voor Amsterdam. Ten eerste wilde ik eens iets anders dan Groningen, Assen of iets noordelijks in het algemeen. Men moet toch een beetje van de wereld zien en in mijn geval moet ik toch ergens beginnen. Daarnaast heb ik ‘t geluk dat een deel van mijn familie Amsterdams is. Dankzij mijn oom en tante heb ik daar goedkoop goed onderdak - ideaal! En verder is Mokum wel the place to be voor mediastages (naast Hilversum misschien…).

Wie weet. Misschien staat A’dam mij wel aan en blijf ik er hangen. Na de stage moet ik mijn opleiding afronden met een eindexamenopdracht en een scriptie. Daarna ben ik eindelijk vogelvrij - na 19 jaar onderwijs - om mijn eigen pad te bewandelen aan te leggen.

The reason to live: Compost.

It’s so simple. It came to me yesterday night when I was trying to fall asleep. Like some eureka moment or “divine inspiration”. It’s the text to an imaginary speech. Not that I regulary speak infront of large crowds, I do enjoy giving presentations though. Maybe I have a little bit of a showman in me. Basically it’s how I would sum up why we should live peacefully and take care of each other. Yeah I know, I too get tired of hearing how we have to save the planet all the damn time - but we know Earth knows very well how to save herself.

Anyway, I reasoned about the reason why us hoo-mans are alive. And it is simple. Compost. Yep. Now don’t scurry away pointing at me telling your friends “He’s probably one of them hippies, he is,” because i’m not. Let’s just compare ourselves to that other living material; flora. When a plant dies it falls to the ground where it serves a new purpose. That of food for other living things, other plants mostly. Humans are the same. Not only do we leave chemicals behind when our bodies decompose, but we have something else. Something only our superior brains can leave behind.

Read the rest of this entry »

Pearl Jam vs. Ames Bros.

By far the most precious book in my collection is the Pearl Jam vs. Ames Brothers book. Yes, I am a big fan of PJ. But let’s just leave that at that. This book - for any poster-maniac - is nothing short of a bible. There are a lot of these posterbibles out there. Though this one is probably its Genesis or that part about doom and destruction and all that. I haven’t read the real Bible in years… Anyway, this beautifully bound book is stuffed with posters from Pearl Jam made by the notorious Ames Brothers in the past 13 years. They’ve also made posters for artists like Muse, The Black Keys, Radiohead and the Lollapalooza festival. What strikes me is the total variation in style between posters. From handdrawn to collage, from typographical to modern design.

Click on the image to see more photos.

What’s clear from the book is Pearl Jam’s political views, their refusal to stick to a ‘design’ and thereby their grunge roots. But other than that; this book is just a piece of art in itself. So full of examples and so beautifully bound it looks good in any bookcase. It even has a pageribbon. There are 2 editions, the regular 264 page edition and a special 308 page edition. I own the regular (green) one which cost me $50,- excluding shipping (US to Europe). But it was worth every penny - in fact I think it’s cheap for such a beautiful piece of print. Just look at these hawt pictures;

Talking about posters. For some reason i’m very much taken with the style of designer/musician Scott Hansen a.k.a. ISO50. Under his musical alias Tycho he also produces some sweet sounds, quite relaxing music. His graphical work really does breathe that 70’s, 80’s atmosphere. A bit worn, yellowish but very comfortable to look at and - it being 2008 - with a modern twist. He has a couple i’d love to hang om my still quite empty bedroom walls.

Het moderne klussen.

Gelukkig hoeven we tegenwoordig niet meer onze eigen stenen bijlen in elkaar te zetten. Of vuur te maken met vuurstenen of twijgjes. Nee, gereedschap maken we nu zelfs met gereedschap wat al met gereedschap gemaakt wordt. Het is een abstract Droste-effect. Hooguit machinefabriekmedewerkers zijn nog ambachtslieden. Zij maken tenslotte de machines die weer dingen maken. Misschien wel gereedschap!

Iets veel virtueler is het gereedschap op het Wereldwijde Web. Zoals hetgeen waarmee ik deze blog annex portfolio publiceer. Een open-source, gratis blogscript of CMS (Content Management Systeem) genaamd Wordpress. Er zijn meer gratis scripts, met een ander uitgangspunt, een andere interface of zelfs een compleet andere techniek. Maar het is altijd even uitzoeken welke nu de beste keus is. Als je een hamer koopt bij een doe-het-zelfzaak krijg je ook altijd een keus. Je weet niet zo 1-2-3 welke nu de beste keus is, je Consumentengids ligt thuis en die Praxis-medewerker die je stalkt vertrouw je sowieso al niet. Dan ga je maar op je gevoel af…

Gelukkig zijn deze scripts gratis. Ik heb eerst eens iets geprobeerd zoals Indexhibit. Later ook Textpattern. Maar toch kwam ik weer terug bij Wordpress. Simpelweg vanwege de gebruiksvriendelijkheid en de werkelijk enorme keus aan plugins. Toch gebruik ik er maar weinig. Daarnaast schrijf ik ook ontzettend graag van me af, dat merkte ik wel bij Krommeduim (mijn oude blog). Welke maar een kort leven was gegeven.

Wellicht dat ik in een later artikel uitleg hoe de technische kant van mijn portfolio precies in elkaar steekt. Hij is nog niet af, ik ben er nog niet tevreden over. Alhoewel, mijzelf kennende, misschien dat ik volgende week toch weer een ander systeem probeer. Versie 31?

Een spliksplinternieuwe website.

Het zal nog eventjes duren maar er komt (wederom) een nieuwe website. Versie 30 alweer. 30.3 eigenlijk, aangezien ik eerst nog een ander content management systeem (CMS) heb geprobeerd. Toch ben ik maar weer gegaan voor Wordpress. Waarom? De betere support, de flexibiliteit en de trackbacks.