Sebas van den Brink - grafisch ontwerp, vormgeving, video/animatie, illustratie

bldng.

Een spliksplinternieuwe bedrijfsnaam: bldng. Spreek het uit als het Engelse “building” of als het Hollandsche “beelding” - wat jij wil, makker. Na lang wikken en wegen is het dit geworden. Aanvankelijk wilde ik voor Building gaan - maar dat was als domeinnaam niet meer te krijgen. Vandaar heb ik het wat eigenzinniger bldng. gekozen, de Engelstalige afkorting van het woord. Het staat voor het stevige, stabiele van een gebouw (”zo stevig als een huis”). Voor het dynamische van een gebouw als werkplek, als woonplek. Een plek waar mensen leven en dromen. Ook als werkwoord “building”. Ook als verzamelaar van stadsplattegronden en vanuit mijn algemene voorliefde voor steden wilde ik een woord wat iets urbaner was.

bldng. is dus de nieuwe bedrijfsnaam. Kijk op www.bldng.nl voor meer informatie. Deze website gaat verder als mijn persoonlijke blog.

Bedrijfsnaam wijziging.

Hallo jongens en meisjes. Hoe is het? Met mij goed. Internet doet het al een tijdje weer, alleen had ik het nogal druk met het maken van een stageverslag en het vinden van - jawel - een nieuwe bedrijfsnaam. Welnu, deze is gevonden! En gepland. Per 1 januari. Ik verklap nog niks!

Deze blog blijft bestaan als blog. Het werk wat je hier vinden kunt verkast waarschijnlijk naar de nieuwe website. En anders kun je altijd nog kijken op mijn deviantART account (sinds 2002). In elk geval kan ik meedelen - voor degene die mij wat beter kennen - dat het niet Pixelkink is geworden. Daar heb ik andere plannen voor.

Inhoudelijk gesproken kan ik volgend jaar ook veel meer kwijt over simpelweg mooie dingen. De blogosphere is groot, tijd om daar een waardevolle bijdrage aan te leveren.

Home, but no internet.

Safely returned home. It was quite an experience with my father on the road. He sometimes listens a bit too much to the TomTom. Anyway, i’m home. Sadly, our internet’s broken. I suspect the cable in my roommate’s room has given up. Which ought not to be a problem, however she won’t return untill this evening. Only then can I take a look at it. Everyone seems convinced it’s something else, though.

Anyway, i’m excited! Stuff’s going down. For those few who read this and know me aswell, stay in touch! I’m back in Groningen and interested in “doing stuff that is cool and fun to do.” Give me a holler! I also plan on making this blog a whole lot more interesting to read. Right now it’s too much of a journal - interesting shit is going on out there that ought to be written about!

Kleine update.

Vanaf het werk blog ik eventjes iets. Het is er leuk, ik geniet van de laatste dagen. Een project afmaken, veel animeer werk. Daarnaast word ik steeds beter op de flipperkast. Tussen het werk door browse ik het internet af. Je weet nooit wat je tegenkomt. Ik vond dit stukje wel leuk in een artikel van BBC News;

“According to legend, in 1284 Hamelin - called Hameln in Germany - was infested with rats but a Pied Piper lured them out of town by playing a pipe.

He later lured the children out too - but the town still celebrates the tale.“

Kan niet wachten!

Het Playgrounds Festival was ontzettend leuk! Ik mocht mee met de jongens van Crabsalad. Er waren een paar ongelooflijk toffe dingen te zien. Zo waren Sil van der Woerd er, Erik-Jan de Boer van Rhythm & Hues, Glassworks, Roel Wouters, Tokyoplastic (Sam, it was fun meeting you!) en nog veel meer. Waar vind je zoveel talent en geweldig werk bij elkaar? Nou, daar. In Tilburg.

Als je als stagiair of student naar zo’n festival gaan kunt moet je dat zeker doen. Het is een mooie introductie in de wereld/het wereldje en heeft mij ontzettend gemotiveerd. Daarnaast was de organisatie heel vriendelijk en de lokatie - de Nieuwe Vorst - was leuk. Al met al vond ik het heel geslaagd - ik kan niet wachten om aan de bak te kunnen!

Op de terugweg naar Groningen kwam ik nog de man achter Zeptonn tegen, Jan Willem. De reis duurde iets van 3,5 uur maar leek aanzienlijk korter omdat we zaten te kletsen. Hij liet me ook nog een boek zien wat hij gemaakt heeft samen met een heleboel andere illustratoren. Black & White Freedrawings. Hierin wordt onderzocht hoe de samenwerking verloopt tussen Zeptonn en anderen. Alles is met de hand getekend en ik heb het boek even in de hand gehad, het is net alsof er echt in is getekend. Ik heb even een plaatje gejat geleend van zijn website om je een idee te geven.

Naar het Playgrounds Festival.

Volgende week donderdag en vrijdag ben ik onderdeel van de Crabsalad delegatie op het Playgrounds Festival. Als stagiair is dit een ultiem leermoment en om gratis te zuipen en te overnachten op dit media festival te Tilburg. Ik moet me er nog wat meer in verdiepen, het lijkt me gaaf om mensen te ontmoeten en te zien waar zo’n festival om draait. Ga je ook? Laat het even weten door me te mailen (of een reactie achter te laten, doe ’s gek).

Ik ben ook heel benieuwd hoe een lezing van Crabsalad eruit ziet. Misschien moet ik me wel een beetje schamen dat - alhoewel ze hier in Groningen één of twee keer hebben gepresenteerd - ik ze nooit heb gezien. Al loop ik er wel stage (en het is gaaf + leerzaam!) Maar who cares? De koningen mag ik van dichtbij meemaken.

Twee weken hoofdstad.

Amsterdam is toch een fascinerende stad. Dan weer wel, dan weer niet - maar nu dus wel. Het had gewoon veel te veel met mijn stemming te maken. Vooral het aantal eetgelegenheden is fantastisch. Gisteren ben ik nog wezen eten bij de Eettuin aan de 2e Tuin Dwarsstraat in de Jordaan. Het afgelopen weekend bij Van Buuren tegenover het Sarphatipark en de week daarvoor nog bij Kismet aan de Albert Cuypstraat. Ook ben ik twee keer bij Rialto geweest aan de Ceintuurbaan. Daar heb ik Il Dolce E L’Amaro gezien en Le Silence de Lorna. Vooral die laatste was erg mooi.

En toch ga ik voorlopg in Groningen blijven. Reden daarvoor is simpelweg de rust, de ruimte en de vrienden en kennissen. Wellicht dat ik in de toekomst toch ga, maar dat ligt eraan. Ik heb een interview gezien met de oprichter van Raspberry Animation (ben even zijn naam kwijt), gemaakt door klasgenoten van mij. Daarin zei hij hier (in Groningen) te zijn begonnen, maar misschien binnenkort naar Amsterdam uit te wijken - daar zitten tenslotte de meeste klanten. Tsja, daar kan ik niet omheen. Dat is zo. Allerlei produktiemaatschappijen, producers, studio’s - daar zit het “wereldje”.

Gelukkig zit er ook familie. Een leuke familie.

Slingerklok.

Soms lijk ik wel een slingerklok. Vandaag was een fijne dag in Amsterdam, erg goed. Ik voel me fijn, in mijn nopjes. Nu - in tegenstelling tot mijn vorige post - voel ik me er best op m’n gemak. Misschien wel een beetje thuis al. Gewoon, omdat de dag goed was. Achterlijk eigenlijk… dat ik het daar vanaf laat hangen. Dit drong ineens tot me door. Het gaat om wil. Zodra ik iets doe zonder er eerst over te malen gaat het drie keer zo gemakkelijk. Zo voor de hand liggend, het is eigenlijk een open deur. Niet lullen (ervoor of erna), maar doen. De laatste weken proef ik het snoepgoed dat aan de andere kant van die deur ligt vaker.

En het smaakt best lekker.

(Wel op tijd je tanden poetsen.)

Groningen.

Soms heb je een uitstapje nodig om je te realiseren waar je je thuis voelt. In mijn geval dus naar Amsterdam. De mogelijkheden daar zijn eindeloos, iedereen kent Amsterdam. De Pijp is een toffe wijk. Er zijn leuke plekken om te bezoeken, er werken geweldige mensen. Het is tenslotte de hoofdstad…

..maar ik voel me er niet thuis.

Zo langzamerhand begin ik een conclusie te trekken, eigenlijk dezelfde maar dan sterker; ik moet eigenwijs zijn. Iets wat sowieso al in mijn karakter schuilt. Mijn eigen plan trekken, de dingen doen die ik leuk vind. Als ik iets wil bereiken moet ik er nu voor gaan. Want, als ik mijn stagebegeleider quote: “Je krijgt alleen maar meer van wat je doet.”

Wat dat betreft leer ik genoeg op stage. Het ontwikkelen van ideëen, dat je niet hoeft te schikken aan anderen. En ik leer mezelf beter kennen. Ook Amsterdam leer ik beter kennen, maar wanneer ik weer in Groningen ben voel ik onmiddelijk ontspanning. Je wordt er niet meteen overreden door een tram, ik begrijp de mensen in het noorden ook beter. Al zijn “noorderlingen” vaak gesloten, toch ervaar ik ze als vriendelijker. Wat in Amsterdam als triviaal en waardeloos wordt geacht, lijkt in Groningen belangrijker. Vreemd is dat. Zijn zij verzadigd? Of is het noorden naïef?

Nou en? lijkt het motto te zijn waar iedereen mee rondloopt. Gebrand op het voorhoofd. Misschien is mijn tempo niet goed aangepast aan dat van Amsterdam. Ik lijk wel constant te zijn afgeleid. De stad maakt me doof. Ik versta ze niet en ik wordt niet begrepen.

Maar f*ck ik laat me niet inpakken!

Nieuwe bedrijfsnaam.

Al een tijdje ben ik mijn eigennaam als bedrijfsnaam zat. Ook al ben ik nog maar sinds mei ingeschreven. Voor de toekomst wil ik toch iets anders. Iets uniekers. Iets wat meer definieert waar het bij Sebas van den Brink om draait. En iets wat meer bureau uitstraalt en wat minder ZZP’er. Eigenlijk heb ik mijn eigennaam gekozen omdat ik gewoon niets beter wist, terwijl ik eigenlijk al iets beters had. En ik heb zelfs het domein al. Al een tijd, een hele tijd zelfs. Het papierwerk is het vervelendste, dat moet ik nog even doorpluizen.

Verwacht meer nieuws na mijn stage.